ساعت۳۰/۶بود که کم کم مراسم رسمی شد و دخترها و پسرها

شروع به پایکوبی کردند و من هم گوشه دنجی رو برای نشستن

انتخاب کردم و ریتا هم چون اخلاق مرا می دانست اصراری برای

ساعت Û´Ûµ/Û¶ دقیقه بود Ú©Ù‡ تصمیم گرÙ?تم خودم را از اینجا خلاص

کنم هر چند Ú©Ù‡ چیز خاصی نبود Ú©Ù‡ بخوام ازش Ù?رار کنم ولی هنوز

 Ù‡Ù…ون دلشوره رو داشتم بلند شدم Ùˆ خودمو به ریتا رسوندم ریتا تا

ر. پس تو هم می خوای به جمع ما بپیوندی؟

ر. چی شوخی می کنی حالا؟

ت. بله حالا

ر. نه ..! ما تازه می خویم کیکو ببریم اگه بری خیلی ناراحت

ر. آخه نداره دیگه

Ùˆ من هم تسلیم شدم Ùˆ به همان مکان دنج برگشتم Ùˆ نشستم Ùˆ یکدÙ?عه

س. ببخشید می تونم اینجا بنشینم؟

س. شما خیلی تنها می نشینید و مثل بقیه نیستید، یعنی نمی رقصید؟

ت. راستش را بخواهید من اینطوری راحتترم در حقیقت زیاد از

رقصیدن خوشم نمی یاد و دیدنش را بیشتر دوست دارم و الان هم

سپس سیاوش رÙ?ت Ùˆ من را با اÙ?کارم تنها گذاشت اÙ?کاری Ú©Ù‡

 Ù†Ù…ÛŒ دونم از کجا اومده بود Ùˆ بر دلشوره ام Ù…ÛŒ اÙ?زود سعی کردم

 Ø¯ÛŒÚ¯Ù‡ به هیچ چیز Ù?کر نکردم برای همین به سمت بچه هایی Ú©Ù‡

 Ù…ÛŒ رقصیدند رÙ?تم Ùˆ مشغول تماشای اونها شدم . در این زمان

بالاخره من تونستم ساعت 8 از ریتا اجازه مرخصی بگیرم هر چند

 Ù‡Ù†ÙˆØ² هم اصرار داشت Ú©Ù‡ بمونم ولی من Ú¯Ù?تم Ú©Ù‡ خسته هستم Ùˆ اونم

 Ø¯ÛŒÚ¯Ù‡ بیش از این اصرار نکرد از آنجا بیرون اومدم Ùˆ به سمت

خانه رÙ?تم احساس زیاد بدی نداشتم.